Evelien Rothuizen

evelien

Evelien Rothuizen (1997) is vier jaar geleden begonnen met schrijven. Wat begon als simpelweg gedachten opschrijven in een dagboek vormde zich al snel tot meer poëtische teksten. De mens staat in de teksten centraal, gebeurtenissen van dierbaren en vrienden tot aan situaties met vreemde mensen, soms passeren ook nog steeds de gedachten over het leven de revue. Dat alles rechtdoorzee en kwetsbaar zodat mensen zich in de teksten van Evelien kunnen herkennen.

Evelien verscheen onlangs in de gezamenlijke bundel van Poetry Circle 013: Woord van de Sessie. Afgelopen jaren heeft Evelien zowel op wat grotere als kleinere podia gestaan. Denk aan Notes Of A Dirty Old Man, Woordenaars, Stortvloed, Vrijmikunst en de voorronde van de Spoken FM Awards. Sinds september organiseert en host Evelien een open podium voor het gesproken woord in Tilburg genaamd Tapschrift.

Facebook: @evelien.rothuizen
Instagram: @mininasischijfje

Op 7 december droeg Evelien het gedicht Troubadour voor:


Troubadour

Ik ben een troubadour
Ik vertel verhalen terwijl ik een reis maak
Genaamd leven
En ja ik ben nog jong
Naïef misschien
Nog lang niet alles van de wereld gezien
Maar in die 22 jaar
Dat ik met deze aarde meedraai
Heb ik al veel om me heen gekeken en genoeg meegemaakt
Ik de misstanden van de wereld in het vizier
Mijn woorden paraat
Als bewapening
Gericht op het onrecht om deze spreekwoordelijk
Neer te maaien

Want wanneer ik om me heen kijk
Dan zie ik veel mensen ze zijn gemaakt
En wanneer ik om me heen kijk
Dan zie ik veel mensen die ten onder gaan aan
Onze maatschappij
Die zo gericht is op dat we iets moeten zijn
In die zoektocht raken we onszelf kwijt
Terwijl we eigenlijk diep van binnen wel weten waar we heen gaan
Dat degene die we zoeken eigenlijk heel dichtbij
en al in de juiste schoenen klaar staan

Klaar voor de start
Altijd maar hard
Duizend slagen per minuut
Paniek, hart maakt een radslag
Maar niet ver slagen
Kom op adem
Vergeet niet dat een paar stappen terug
Of soms even niets
Ook best prima is

Ja, dat geeft druk en tweestrijd
Want je hoofd zegt het een
Je hart het andere
Je gedachten gaan erin een sprint vandoor
Je gevoelens blijven achter
Aan de grond genageld
Wortelen zich diep
Vind je kracht in moeder aarde
Zij zal je troosten
Laat je angsten varen
Vertrouw op je gevoel
Intuïtie zou moeten winnen
Al zou er op de eerste plaats al niet eens een gevecht moeten zijn
Sta sterk
Want wij zijn
de erfgenamen
Belast met de rotzooi die onze ouders voor ons hebben achter gelaten
Wij,
de kinderen
De kinderen
Die dragen
Die zorgen
Die draaien en dwalen
Die tegen de stroming
Die konten keren
Die niet alleen maar ja en amen
Die samen

Te verantwoordelijk
Te snel volwassen geworden
nemen de verantwoording
Waar ouders niet waar konden maken
Die welwillend
Niet sterk genoeg
Om op te bouwen
Dus onze fundering tien keer zo sterk
Om dubbele lasten draagzaam houden
Vooralsnog te weinig vertrouwen in ons
Maar wij,
zijn
Standvastiger
Dan ooit
Je blaast ons
niet
zomaar
omver

In hun ogen wellicht de verlorenen
Onbezonnen en verloochenden
Maar wie het laatst lacht
Lacht ze toe
Omdat wij zullen zegen vieren
Wij zullen de verandering brengen
Een betere morgen

Leg een knoop in je zakdoek
Of in je oren
Herinner je mij en deze woorden want,
Er zal een dag zijn waarop mensen ons zullen zien en
horen
Er zal een dag zijn waarop wij zeggen,
Kijk we hebben gemaakt
Wij hebben geheeld.
Voor onszelf en de nazaat.

© Evelien Elisabeth Rothuizen

24 bijzondere momenten uit de geschiedenis van Amnesty Nijmegen

Sociale Media

instagram facebook-eigenlogo whats amnesty nijmegen vrouwenrechtengroep facebook

Dit zijn wij

amnestynijmegen3

Amnesty International Nijmegen draagt d.m.v. (eigen) acties haar steentje bij aan de bewustwording en de naleving van de mensenrechten in binnen- en buitenland.

Login Form